---

 

فروش استثنايي ظروف تفلون

تلفن فروش :          09126908588

تابه بدون روغن  سايز28 دوطرفه مستطيلي با واشر سيليكون سايز 27 دوطرفه بيضي :                     370000 ريال قیمت واحد 380,000 ريال

قابلمه چدن استیل- پیرکس سایز:   32،30،28،24،20 با درب پيركس و درب نيمه استيل قیمت واحد 150,000 تا 400,000 ريال

نيم قابلمه چهارگوش سایز:24،28 دايكاست قیمت واحد 260,000 تا 310,000 ريال

سرویس 11 پارچه استحکام مناسب و دوام خوب طرح جديد قیمت واحد 1,200,000 ريال

سرویس 18 پارچه نيمه استيل استحکام مناسب و دوام خوب قیمت واحد 1,400,000 ريال

سرویس 10 پارچه استحکام مناسب و دوام خوب قیمت واحد 770,000 ريال

سرويس قاشق و چنگال سرویس 126 پارچه قیمت واحد 1,170,000 ريال

سرویس 10 پارچه در شیشه ای با دکمه خروج بخار و لبه استیل دستگیره های پوشش دار برای راحتی در شستشو قیمت واحد 76,860 ريال

سرویس 10 پارچه كلاسيك پوشش نچسب خارجی از جنس لعاب مقاوم در شیشه ای با تکنولوژی خروج بخار قیمت واحد 690,000 ريال

سرویس 7 پارچه لاله پوشش نچسب خارجی برای شستشوی آسان پوشش نچسب داخلی بسیار مقاوم قیمت واحد 463,000 ريال

سرويس 7 پارچه رويال           نچسب خارجی برای شستشوی آسان در شیشه ای پيركس مجهز به کلید خروجی بخار قیمت واحد 585,000 ريال

همه ظرف‌های موجود در بازار معایب و محاسنی دارند و شاید بتوان گفت جمع‌آوری یک نوع ظرف در آشپزخانه کار صحیحی نباشد. کارشناسان، تب خرید ظروف تفلونی، چدنی یا هر ظرف دیگری را که مطابق مد و کلاس یک سال قیمت نجومی پیدا کرده، به نفع مشتری‌ها نمی‌دانند. در سال‌های اخیر پس از تبلیغات منفی فراوان علیه ظرف‌های رویی، ورود آنها به منازل کمتر شد اما از آنجا که برای پخت و پز به یک جایگزین نیاز بود، چدن و تفلون با انواع و اقسام مارک‌های ایرانی و خارجی و با کیفیت‌های متفاوت راهی منازل شدند. این گزارش، نگاهی اجمالی دارد به کیفیت ظروف مختلف...

در سال 1938 پلانک در شرکت «دوپونت» آمریکا ماده‌ای پلی مری به نام پلی تترافلوئوراتیلن را کشف و با نام تجاری تفلون معرفی شد. نوعی پوشش نچسب که عایق الکتریسیته بود و هم مقاومت حرارتی بالا و هم مقاومت شیمیایی خوبی در مقابل اسیدها و بازها داشت. از آنجا که در میان تمامی پوشش‌های موجود، تفلون از بالاترین ضریب نچسبی برخورداربوده و هست از آن در تولید ظروف استفاده شد. هرچند که این موضوع مهم است اما برای پخت و پز کافی نیست. از آن زمان تاکنون بحث‌های زیادی مطرح شد. آیا مواد تفلونی عوارضی برای بشر دارند؟ به‌علاوه، از موضوعات بحث بر انگیز وجود فلز کادمیوم در ظروف تفلونی است. دکتر کشاورز در این‌باره می‌گوید: «معمولا در تهیه ظروف تفلون از کادمیوم استفاده می‌شود که از فلزات سنگین است، به ویژه در ظروفی که استاندارد نباشند، میزان این فلز بیشتر است. این ماده به مرور وارد غذا می‌شود و احتمال سرطان، کوتاهی قد و ضایعات پوستی را افزایش می‌دهد؛ همچنین در سنتز هموگلوبین دخالت می‌کند و کم‌خونی را به همراه دارد.» علاوه بر موارد گفته شده، دکتر کشاورز در رابطه با استفاده مجدد از ظروف تفلونی که دچار آسیب شده‌اند و خراش‌هایی در ظرف در اثر شستشو یا کشیدن قاشق یا غیره ایجاد می‌شود ابراز نگرانی و تاکید کرد: «از آنجا که احتمال ورود کادمیوم به بدن از طریق ظروف تفلونی که هنگام پخت و پز آسیب دیده‌اند، بیشتر است بنابراین تاکید می‌شود از ظروفی که کاملا سالم هستند، استفاده شود.»

محدودیت‌های رویی

«برخلاف تصور عموم ظروف رویی از آلومینیوم ساخته می‌شوند و عوارض حاصل از این ظروف ناشی از فلز آلومینیوم این ظرف است.» این یکی از مهم ترین نکاتی بود که دکتر کشاورز درباره ظروف رویی به آن اشاره کرد. وی بر عدم نگهداری مواد غذایی ترش اسیدی، شور یا طبخ غذا در این ظروف تاکید می‌کند: «آلومینیم می‌تواند از ظرف وارد غذا ‌شود و به دنبال آن ممکن است به عوارضی مثل یبوست، اختلالات گوارشی، پوکی استخوان و آلزایمر دچار شوید.» علاوه بر عوارض یاد شده برخی تحقیقات داخلی آلزایمر، کم‌خونی شدید، راشیتیسم و ایجاد یون‌های آزاد و انتقال شان به بدن را از دیگر عوارض این ماده می‌دانند که این مشکل با مدت زمان پخت و نوع غذای مصرفی در این ظروف مثل سرکه، آب لیمو و آب غوره تشدید می‌شود.

پیرکس نشکن

ظروف پیرکس از انواع بلور با نوعی عملیات حرارتی تنش‌زدایی(دمای 620 تا 630 درجه سانتی‌گراد) ‌و با افزودن نوعی ماده با نام تجاری «بوراکس» به مواد اولیه تولید می‌شود. دکتر کشاورزاستفاده از این ظروف را نسبت به سایر ظرف‌ها تقریبا مناسب می‌داند چراکه تقریبا تمام انواع غذاها را می‌توان در آن درست کرد تا جایی که مواد اسیدی یا بازی، روی آنها تاثیری ندارند و در اثر حرارت یون‌ها وارد غذا نمی‌شوند اما باید به این نکته دقت داشته باشیم که پیرکس حرارت را به خوبی ولی به‌طور غیر یکنواخت منتقل می‌کند بنابراین باید دقت کرد که این ظروف با المنت‌های برقی و حرارت بسیار زیاد به‌صورت مستقیم تماس نداشته باشند بلکه در ماکرویو و یا اجاق گاز به شکل غیر مستقیم حرارت ببینند.

خوبی‌های استیل

ظروف استیل ازترکیب آهن و فلزات ساخته می‌شوند. متخصصان تغذیه از جمله مدیر گروه تغذیه دانشگاه تهران ظروف استیل را از ظروف مناسب برای پخت و پز معرفی می‌کند و به رغم اینکه برخی منابع تنها نکته‌ای را که در مورد این ظروف هشدار می‌دهند، اجتناب از نگهداری طولانی مدت غذاهای اسیدی و نمکی در این ظروف است، با این وجود زنان خانه‌دار به دلیل اینکه این ظروف هنگام حرارت زود می‌سوزند، آنها را مناسب برای آشپزی نمی‌دانند.

سفال قدیمی

قدیمی‌ترین ظروف سفالی مربوط به هزاره دهم پیش از میلاد و از محدوده بین النهرین است اما قدیمی‌ترین ظرف سفال ایرانی مربوط به 8 هزار سال پیش از میلاد است که امروزه به دو شکل سنتی سفال و سرامیک در ایران استفاده می‌شود. از این رو سفالی که لعاب می‌خورد و مجددا پخته می‌شود به سرامیک تبدیل می شود. دکتر کشاورز ضمن اشاره به عوارض ناشی از ظروف سفالی لعاب‌دار گفت: «این لعاب‌ها به دلیل دارا بودن فلز کادمیوم و سرب برای پخت و پز مناسب نیستند.»

قابلمه‌های مسی

هرچند که مدیر گروه تغذیه دانشگاه تهران از کاربرد کم ظروف مسی در کشور ما می‌گوید و شواهد هم تاییدکننده این گفته‌های وی است اما برخی تحقیقات داخلی کشور ما چندین مورد بیماری ذخیره‌ای مس در کبد را گزارش کرده است که آن را به کاربرد ظروف مسی نسبت داده‌اند. یکی از این کارشناسان، دکتر خداداد، فوق‌تخصص بیماری‌های گوارشی و کبدی است که می‌گوید: «عمده‌ترین علت بروز این بیماری، استفاده از ظروف مسی به هنگام پختن غذا یا داغ کردن شیر یا انتقال شیر در این نوع ظروف است. این ظروف باعث اضافه‌شدن مس در غذای روزانه افراد می‌شود که این مس اضافی در کبد ذخیره می‌شود و باعث از کار افتادن کبد و در نهایت مرگ شخص می‌شود.» دکترکشاورز در ادامه این بحث افزود: «مس با غذاهای اسیدی واکنش می‌دهد. اگر ظروف مسی با لایه‌ای از یک فلز دیگرمثل قلع یا فولاد ضدزنگ یا نیکل پوشانده شود از ورود مس به غذا جلوگیری شده و از عوارض افزایش غلظت مس در خون (تهوع، استفراغ و اسهال) کاسته خواهد شد.»

فلون؛ متهم دوست‌داشتنی

اگر تاریخ ظروف را مطالعه كنید، متوجه می‌شوید كه تا به حال پشت سر هیچ جنسی این همه حرف و حدیث و بدگویی نبوده است. ظروف تفلون از آلودگی محیط زیست گرفته تا سرطان‌زایی به هر چیزی متهم شده‌اند، اما جالب اینجاست كه هنوز هم محبوب‌ترین ظروف آشپزخانه هستند و از پُر فروش‌ترین ظروف پخت و پز به شمار ‌می‌روند.
ظرف تفلون

تاریخچه پیدایش ظروف تفلون به سال 1938 باز می‌گردد. در این سال پلانك در شركت "دوپونت" آمریكا، ماده‌ای پلیمری به نام پلی‌تترافلوئوراتیلن(PTFE) را كشف كرد و این ماده را با نام تجاری تفلون به صنایع غذایی و پزشكی هدیه كرد. این ماده در واقع نوعی پوشش نچسب و عایق الكتریسیته است كه هم مقاومت حرارتی بالایی دارد و هم مقاومت شیمیایی خوبی در مقابل اسیدها و بازها دارد. تفلون‌ در مقایسه با پوشش‌های نچسب دیگر، از بالاترین ضریب نچسبی برخوردار است و اداره نظارت بر غذا و داروی آمریكا تفلون را به‌عنوان پوشش مجاز در ظروف پخت غذا مورد تایید قرار داده است. اما با این وجود، گاهی برخی از كارشناسان نسبت به استفاده از این ظروف هشدار می‌دهند.

دكتر كشاورز در این زمینه می‌گوید: «در تهیه ظروف تفلون از كادمیوم استفاده می‌شود كه از فلزات سنگین است. این ماده به مرور وارد غذا می‌شود و باعث بروز سرطان، كوتاهی قد و ضایعات پوستی می‌شود. علاوه بر این، كادمیوم در سنتز هموگلوبین دخالت می‌كند و منجر به كم‌خونی می‌شود.»

در مقابل این نظر، مهندس رفیعی، كارشناس یك كارخانه تولید ظروف تفلون می‌گوید: «كادمیوم قبلا برای تولید رنگ قرمز به كار می‌رفت. این رنگ در قسمت خارجی ظروف استفاده می‌شد و كادمیوم نمی‌توانست وارد غذا شود، اما به هر حال در تولید ظروف جدید استفاده از این فلز ممنوع شده است و هیچ نگرانی از این جهت وجود ندارد.»

چندی پیش هم محققان دانشگاه تورنتو بر پایه نتایج یك تحقیق اعلام كردند كه تفلون در اثر حرارت تجزیه می‌شود و گازی كه در اثر تجزیه از آن متصاعد می‌شود برای محیط ‌زیست زیان‌آور است. این مسئله نگرانی‌های جدیدی در مورد ظروف تفلون به‌وجود آورد اما شركت "دوپونت" در یك اظهار نظر رسمی اعلام كرد پوشش‌های نچسب این شركت، كیفیت خود را تا دمای 260 درجه سانتی‌گراد حفظ می‌كنند و تجزیه پوشش فقط زمانی اتفاق می‌افتد كه درجه حرارت به‌طور مستمر از 340 درجه تجاوز كند. این در حالی است كه در طبخ غذا هیچ گاه دما از 250 درجه بالاتر نمی‌رود.

در مورد ظروف تفلون توجه به این نكته ضروری است:

تنها ظروفی كه در كارخانه‌هایی با مجوز پروانه ساخت از وزارت بهداشت تولید می‌شوند، استاندارد و بهداشتی هستند.

مهندس رفیعی در این زمینه حتی می‌گوید: «طبق نظر كارشناسان، تفلون مرغوب حتی اگر بلعیده شود، بدون هیچ اثر سوئی بر بدن، دفع می‌شود.»
ظرف تفلون

به هر حال از آنجایی كه اصولا در بلعیدن تفلون هیچ خاصیت و لذتی وجود ندارد، بهتر است در استفاده از تفلون‌ها نكات ایمنی را رعایت كنید:

*برای شستشوی این ظروف حتما از ابر استفاده كنید و با سیم ظرف‌شویی به جان قابلمه‌های تفلونی خود نیفتید.

*در ضمن بهتر است از پودرهای شوینده استفاده نكنید و به استفاده از مایع ظرف‌شویی بسنده كنید.

*قاشق فلزی را هم به ته ظرف تفلونی نكشید و برای این كار از قاشق‌های تفلون یا چوبی استفاده كنید. این ‌طوری می‌توانید مطمئن باشید كه در میان لقمه‌های غذایتان تكه‌های تفلون وجود ندارد.‌

*نكته مهم در مورد ظروف تفلون این است كه هرگز برای صرفه‌جویی و كمك به اقتصاد خانواده، به بازسازی ظروف تفلون خود فكر نكنید و به دنبال راه‌های دیگری باشید، چون وزارت بهداشت با توجه به مورد تایید نبودن واحدهای بازسازی تفلون و نوع تفلون مصرفی در این موارد، فعالیت این‌گونه واحدها را غیرمجاز اعلام كرده است.

نکاتی درباره استفاده از ظروف چدنی

مزایای قابلمه چدنی:

• مقاومت بالایی دارد.
• رنگ آن از بین نمی رود و زنگ نمی زند.
• لب پر نمی شود
• طعم و عطر غذا را حفظ می کند.
• استفاده از آن آسان است

نکاتی مهم درباره استفاده از ظروف چدنی :

• برای گرفتن نتیجه بهتر از این ظروف، از حرارت کم یا متوسط استفاده کنید.
• ظرف را 2 الی 3 دقیقه پیش از ریختن روغن گرم کنید.
• هنگام طبخ غذا، از قاشق های پلاستیکی، چوبی یا نایلونی استفاده کنید. قاشق های فلزی ممکن است به لعاب ظرف آسیب برسانند.
• هنگام برداشتن این ظروف، حتماً از دستکش یا دستگیره استفاده کنید، زیرا ممکن است دسته های آن ها خیلی داغ شوند.
• ظرف داغ را مستقیماً روی پیشخوان آشپزخانه یا دیگر سطوح قرار ندهید.
• در صورت اصابت ظرف با سطوح سخت، ممکن است بشکند یا لب پر شود.
• تمام این ظروف را می توانید داخل فر ( تا دمای c ˚260 ) و همچنین روی انواع اجاق گاز قرار دهید.
• ظرف داغ را بلافاصله داخل آب سرد یا فریزر قرار ندهید، اجازه دهید تا ظرف به تدریج خنک شود.

نکات مهم در مورد نگهداری ظروف چدنی:

• این ظروف را با آب گرم و مایع ظرفشویی بشویید و سپس آبکشی کنید.
• برای شست شوی ظروف چدن بهتر است از اسفنج و مایع ظرفشویی استفاده کنید.
• قبل از اینکه ظروف را سر جای خود قرار دهید، آن ها را کاملاً خشک کنید. هرگز ظرف مرطوب را در قفسه قرار ندهید.
• از مایع سفید کننده ( وایتکس ) استفاده نکنید.
• در صورت چسبیدن مواد غذایی به ته قابلمه از پاک کننده های قوی یا ابزار تیز استفاده نکنید ، اجازه دهید ته ظرف مدتی با آّب گرم خیس بخورد و سپس ظرف را بشویید.
• این ظروف را ( به غیر از ظروفی که دسته چوبی دارند ) می توانید با ماشین ظرفشویی بشویید، البته در مواقع قرار دادن ظروف چدنی سنگین داخل ماشین ظرفشویی احتیاط کنید.